Blog: “Mama is dood”

Op een warme zomeravond zit ik samen met mijn collega op het bureau, als we worden opgeroepen. De medewerker van de meldkamer zegt: “Eenheid XX willen jullie gaan naar het volgende adres in verband met een reanimatie”.

Het adres is slechts op 200 meter van het bureau vandaan. Na één keer linksaf en twee keer rechtsaf zijn we er al. We zijn de eersten.

De voordeur van de woning staat open en mijn collega rent direct naar binnen. Ik pak nog snel de AED uit de kofferbak van de auto. Daarna ren ik ook de woning in.

In de woonkamer ligt een jonge vrouw op de grond. Ze schreeuwt en kreunt van de pijn en houdt met beide handen haar buik vast. Gelukkig, de vrouw haalt adem dus we hoeven haar niet te reanimeren.

De vrouw geeft geen antwoord op onze vragen omdat ze van de pijn niet kan praten. Ik geef door aan de meldkamer dat het geen reanimatie betreft, maar dat we wel met spoed een ambulance ter plaatse willen hebben.

Dan hoor ik achter mij een stemmetje. Ik kijk om en zie een klein meisje. Ze staat in de keuken en heeft een mobiele telefoon in haar handen. Ze kijkt me vragend en verlegen aan. Ik zeg: “Hoi” en de kleine meid antwoordt: “Mama is gevallen en is dood”.

Ik stel haar gerust en zeg dat mama niet dood is, maar dat er wel een dokter komt voor mama, omdat ze pijn heeft.

Dan komt de Officier van Dienst (OvD) binnenlopen. Toevallig is hij ook mijn direct leidinggevende. Ik vraag hem of hij zich wil ontfermen over de kleine meid. Hij tilt haar op en loopt met haar naar buiten.

Ik pak mijn diensttelefoon en zoek het adres op van de woning, zodat ik weet wie deze vrouw is. Wellicht staan er medische bijzonderheden over haar vermeldt in onze systemen.

Het blijkt dat de vrouw is al eerder onwel is geworden maar die melding heeft geen betrekking op de huidige situatie.

Even later komt de ambulancebroeder binnen en neemt de hulpverlening over. Ik loop naar buiten en zie de kleine meid staan naast de OvD.

Er is nog een andere, wat oudere vrouw bij, de oma van het meisje. Zij informeert naar de situatie van haar dochter. Ik leg uit dat ze rustiger is dan toen wij haar aantroffen. Dat ze naar het ziekenhuis moet voor nader onderzoek.

Vermoedelijk is er iets met haar darmen niet in orde. De vrouw aait de kleine meid over het hoofd en zegt: “Goed dat je oma gebeld hebt”.
Ik ben verbaasd. Blijkbaar heeft het kleine meisje dus gebeld toen haar moeder was gevallen. Zodat oma de hulpdiensten kon alarmeren. Wat ontzettend slim van dat kind. Ik geef het meisje een dik compliment en een traumabeertje als troost. Door de snelle actie van de kleine meid heeft mama alle hulp gehad en is alles goed afgelopen!

10 september 2018 – Dennis Timmer

https://www.politie.nl/nieuws/2018/september/10/blog-mama-is-dood.html