Blog: Onderbuikgevoel

’Surprise’ roept de verdachte ineens terwijl hij wordt gefouilleerd. Mijn maat en ik schieten in de lach. De combinatie van het tafereel en de uitroep van de verdachte zorgt voor de lachwekkende situatie. Bram Conjaerts vertelt hoe de aanhouding van een winkeldief tot een hilarische situatie leidt.
Het is donderdag 4 december 2014 en ik heb dienst met mijn maatje Mark. We kennen elkaar nog van de politieacademie, dus het blijft leuk om samen een noodhulpdienst te draaien en boeven te vangen. We krijgen een melding over een mogelijke winkeldief. De melder ziet steeds dezelfde man richting zijn geparkeerde auto lopen, instappen, even in de auto blijven zitten, iets in de kofferbak leggen en daarna weer terug naar het winkelcentrum lopen.
In eerste instantie is het een rare melding, want niemand heeft de verdachte man namelijk iets zien weghalen. Ook hebben de winkels zelf nog geen meldingen van diefstal gedaan. We besluiten daarom om zelf een kijkje bij het winkelcentrum te nemen. In de tussentijd houden we zicht op de geparkeerde auto van de verdachte. Op eerste oog is er met het voertuig en de tenaamstelling niets aan de hand. Het is verder echter rustig qua meldingen en we besluiten te wachten tot de verdachte man weer naar zijn auto gaat.
Na ongeveer een half uurtje komt hij terug. De man stapt echter direct in en rijdt weg. We gaan er zo snel mogelijk achteraan en geven hem een stopteken. Als de man zijn auto aan de kant heeft gezet, spreken we hem aan. Mark voert het gesprek.
Als de man uitstapt zie ik in het portier een apparaatje voor het losmaken van kledinglabels liggen. Op de achterbank ligt kleding waar het prijskaartje nog aanzit. Ik overleg even met mijn collega en we besluiten de man aan te houden voor winkeldiefstal. We beseffen dat het bewijs op dat moment nog dun is, maar wel voldoende om hem als verdachte aan te merken. We gaan af op ons onderbuikgevoel en besluiten de man aan te houden.
Enkele andere opgeroepen collega’s nemen zijn auto mee naar het politiebureau, terwijl wij ons over de verdachte man ontfermen. Tijdens het vervoer blijft de verdachte hardnekkig ontkennen dat hij iets heeft gestolen. We zeggen hem dat we het op het bureau gaan uitzoeken. Daar aangekomen gaan we de verdachte eerst fouilleren. Ik begin met het invullen van de formulieren en mijn collega doet de fouillering. Nog steeds merken we niks bijzonders aan de verdachte. Hij werkt rustig mee en laat niet merken dat hij iets te verbergen heeft.
Als mijn collega de buik van de verdachte fouilleert, vraagt hij wat de man onder zijn trui heeft zitten. Hierop doet de verdachte zijn trui omhoog en roept enthousiast ‘surprise!’ Onder zijn trui heeft de man een band van elastiek waarin diverse gestolen schoenen zitten. Mijn maat en ik schieten in de lach. De combinatie van het tafereel en de uitroep van de verdachte zorgt voor de lachwekkende situatie.
Tijdens het onderzoek blijkt dat de man diverse gestolen goederen in zijn kofferbak heeft liggen. Tijdens een huiszoeking later die dag treffen we een woonkamer aan vol gestolen spullen. Na enig speuren hebben we alle goederen kunnen terugbezorgen bij de betreffende winkeliers. Al met al een leuke aanhouding met nog leuker resultaat, waarbij we blij zijn dat we op ons ‘onderbuikgevoel’ hebben vertrouwd.

16 april 2018 – Bram Conjaerts

https://www.politie.nl/blogs/00-korpsmedia/onderbuikgevoel.html?sid=cde23e3d-d23c-4922-b818-b5eeb37b7571